Soms misschien (te) overbezorgd
28/10/2026
Door Fulco van IJsselsteyn
Het is alweer een tijd geleden dat ik een blog heb geschreven en helaas is dat niet zonder reden. De afgelopen maanden is er veel gebeurd, waardoor ik opnieuw veel aan vroeger dacht. Van kleins af aan schoot ik al snel in de stress als er iets met mijn lichaam aan de hand was. Zodra ik een longontsteking had, was ik al snel in de modus: oké, en nu gaan we overleven en vooral genieten, want ja… je weet niet wat er komen gaat.
Rond mijn tiende lag ik bijvoorbeeld een periode van zes weken in het ziekenhuis, mijn hele wereld stond op z’n kop. Ik wist niet wat er gebeurde, maar vooral niet wat er zou gaan gebeuren. Echter had ik toen niet bewust door wat er aan de hand was, dat kan ik nu pas jaren later onder woorden brengen.
De afgelopen periode maakt dat ik vaak aan toen terugdenk. Simpelweg doordat er dingen zijn gebeurd die al heel lang niet zijn gebeurd. Dingen die bij mij zorgen dat alle alarmbellen afgaan. Ik weet niet of dit altijd terecht is of dat ik soms iets te veel in de alertheidmodus sta.
Fulco als baby
Ik kan me nog goed herinneren dat ik een jaar of zeventien was toen ik een blindedarmontsteking kreeg. De avond ervoor ging ik met buikpijn naar boven. Gek genoeg dacht ik op dat moment: ach, ik zal mijn enzymen (Creon) wel niet hebben ingenomen. Daar zal die buikpijn wel vandaan komen. Toch zei ik tegen mijn moeder dat ik de volgende dag niet naar oma kon. Alsof ik ergens, zonder dat ik me daar bewust van was, aanvoelde dat er iets niet klopte. De volgende dag gingen we naar de huisarts en bleek mijn blindedarm ontstoken te zijn. Het gekke was dat ik daarna steeds meer op mijn lichaam ging letten. Mijn gevoel bleek achteraf immers te kloppen.
Nieuwe voorstelling Fulco, volgende blog meer.
Ik ben bang dat na dat moment mijn overgevoeligheid alleen maar is versterkt. Is dat erg? Ik denk aan de ene kant dat alert zijn heel goed is. Maar continu over-alert zijn, is natuurlijk op een bepaald moment too much.
Al met al ligt er een pittige periode achter me, maar kan ik inmiddels uitkijken naar een van de meest bijzondere weken van mijn leven. Ik ga namelijk maar liefst zeven voorstellingen spelen.
In mijn volgende blog vertel ik daar alles over, want iemand met CF die zeven voorstellingen speelt, is een unieke gebeurtenis als je het mij vraagt.
Steun mensen met taaislijmziekte
CF is nog altijd een ziekte die niet te genezen is. Om dit te veranderen, is nog veel onderzoek nodig. Wij zetten ons in voor een langer en beter leven met CF. Geef jij ook om taaislijmziekte?
Doneren »